Klik nogmaals op de knop om de filters te resetten Sluiten

Ares

Ares (Mars bij de Romeinen) is de god van de oorlog. Hij is grof, bruut en is te herkennen aan zijn militaire attributen: een helm, een lans, een schild en soms zelfs een volledige wapenuitrusting. Hij is niet getrouwd, maar zijn minnares is Aphrodite.

Ares is de god van de oorlog en het geweld. Hij is een zoon van Zeus en Hera en is bijna altijd op stap met Eris, zijn zus en de godin van de tweedracht. In tegenstelling tot Pallas Athene die met beleid en een duidelijk doel voor ogen strijd voerde, vond Ares vechten gewoon heerlijk en probeerde daarom op allerlei manieren oorlog uit te lokken. In de Ilias is hij een moordlustige geweldenaar, die om zijn wreedheid en strijdlust gehaat is bij alle goden. Zelfs Zeus en Hera steunden hem niet altijd.

Ares had een geweldig gestalte en een donderend stemgeluid en overtrof in snelheid alle andere goden. Alleen tegen de lieftalligheid van de godin Aphrodite was Ares niet opgewassen: samen hebben zij drie kinderen: Deimos en Phobos (Angst en Vrees), de gruwelijke tweeling, en Eros, de ondeugende god die met zijn pijlen mensen in vuur en vlam zet voor een ander.

Ares cultus was afkomstig uit Thracië, een land van krijgshaftige strijders, maar werd in Griekenland nooit algemeen beoefend. Ares was ook de enige Griekse god bij wie mensenoffers zijn altaar ontsierden. Wel bezat Athene een aan Ares gewijde heuvel, de Areopagos. Op de Arepoagos kwam de volksvergadering bijeen wanneer er over belangrijke zaken gestemd moest worden (dit was zo ongeveer iedere dag).

In de Romeinse mythologie wordt Ares vereenzelvigd met de god Mars. Deze god had een veel grotere betekenis dan Ares, omdat hij de vader was van Romulus en Remus, de mythologische stichters van Rome. Volgens de Romeinen regeerde ooit koning Numitor in Alba Longa, lang geleden gesticht door de zoon van Aeneas. Numitor was een goede koning, maar zijn broer Aemilius was een slechte man. Hij stootte Numitor van de troon en nam de heerschappij over. Toen hij hoorde dat Rhea Silvia, de dochter van Numitor, een tweeling zou krijgen die hem om zou brengen, liet hij Rhea Silvia onderbrengen bij de Vestaalse maagden. Deze vrouwen waren priesteressen van Vesta (Grieks: Hestia). Zij hielden het heilige haardvuur eeuwig brandend en mochten onder geen beding door een man aangeraakt worden.

Toch liet Mars zijn oog op Rhea Silvia vallen en toen zij ’s avonds in bed lag, kroop hij bij haar. Het resultaat van dit nachtje was een zwangerschap voor Rhea Silvia. Aemilius was woedend en liet haar in de kerker gooien. Toen haar tweeling geboren was, noemde zij hen Romulus en Remus. Aemilius liet de kinderen bij Rhea Silvia weghalen en gaf een slaaf de opdracht de twee te doden. De man ging op weg, maar kon het niet over zijn hart verkrijgen de twee jongetjes te doden. Hij liet ze achter in het bos, in de hoop dat ze dan wel opgegeten zouden worden door wilde dieren.

Een paar dagen later kwam een herder aan op de plek waar de jongetjes waren achtergelaten en daar zag hij een wolvin, die twee baby’s zoogde. De wolvin liet hem met rust en toe zij weg was gegaan, nam de herder de twee kinderen mee. Hij voedde ze op als zijn eigen zonen, al bleek al gauw dat ze groter, mooier en slimmer waren dan hun leeftijdsgenoten. Toen zij bijna volwassen waren, hadden ze een groep vrienden, waarmee ze dieven beroofden en het geld teruggaven aan de rechtmatige eigenaar.

Op een dag werd Remus gevangengenomen. Romulus ging meteen naar koning Aemilius om voor zijn broer te pleiten. Toen vertelde ook de herder de waarheid: ze waren geen zoons van hem, maar van de verstoten nicht van Aemilius! Romulus trommelde zijn vrienden op, om hem te helpen de gemene koning te verdrijven. Zij bevrijdden eerst zijn broer, toen zijn moeder en ten slotte versloegen ze Aemilius. Numitor werd teruggehaald uit zijn ballingschap en weer op de troon geïnstalleerd. De jongens gingen op weg om zelf een stad te stichten: Rome.

Grieken | Relevante voorwerpen

Bezoek ons: