Bloemlezing uit de ingezonden gedichten

Versierde doopvontschelp uit de collectie oude Nabije Oosten

Keltisch zwaard en urn uit de prehistorie

zoek: kam

toen er een lijn tussen de terpen was
zag je haar dansen over de toppen
het koord om haar blonde lokken.

- Dorien Boland
Beeldend kunstenaar, 50 jaar
Bij de vitrine 'Vondsten uit terpen Noord-Nederland'

Op een vondst

Om de collectie van het RMO te Leiden
Regelmatig weer wat uit te breiden
Spit de archeoloog, waarna verplicht
Het gegraven gat weer wordt 'gedicht'
Zodat men de bezoekers twee keer kan verblijden.

- Michiel en Alet Verschuijl

[zonder naam]

opgegraven een kleine vrouwfiguur
zonder armen en benen
en toch zo begeerlijk
uit eeuwen geleden

- Fer Hakkaart
Kunstschilder, 66 jaar
Bij de vrouwfiguur uit de vitrine 'Gezeten op een Tell'

Kan waarheid geverfd worden?

Jij verandert niet
Met porseleinen replica ogen
Die geverfd verbijsterd
De wereld in lijken te staren
En een archeologische waarheid
Ligt onder huidtinten en accenten

Elke ochtend
Meet ik mij een gezicht aan
En elke avond
Pel ik die af
Met Kleenex en remover
En watjes voor het zachte strelen

Liefkozen is een eenrichtingsstraat
Want zelfs het klimaat verandert
Maar jij niet

- Eric van Hoof
Bij een dodenmasker

Dodenmasker van een vrouw

Op mijn verstild gezicht
heeft de dood de ontkenning van mijn bestaan
in een kil gebaar neergelegd.

Een masker, dat niets zegt,
in zichzelf genoeg, van leven ontdaan
en zo voor eeuwig op mij ligt.

- D.A. Erades Autsema

Een gedicht bij het voorwerp: doopvontschelp

in de schelp schuilt een vrouw
zij fluistert mij te schrijven

wie haar schaal heeft leeggehaald
dat zij graag wil presenteren
in het museum als het mag

wat ruist haar stem
uit de bodem van de oceaan
krullen woorden samen

die zij om haar vingers windt

- Willemien Mensinga
52 jaar
Bij de doopvontschelp

Bodemvondst

een reconstructie
van scherven
is een vorm
van geluk

- Emo Waterland

Keltisch zwaard, grafgift

Kaarsrecht en snoeihard, altijd
de eerste om de dood van zich af te slaan

ligt het nu opgekruld, neus
in de flanken, verbogen tot
evenknie van zijn meester

Hoe immers anders dan ontzield
bereikt men beiden gene zijde

- B.J.M.E. de Beaufort
Pastor, 48 jaar
Bij het 'Zwaard van Oss'