Klik nogmaals op de knop om de filters te resetten Sluiten

Apollo

Apollo is van oorsprong een Griekse god, maar hij werd onder dezelfde naam ook door de Romeinen vereerd. Hij was de zoon van Leto en oppergod Zeus en de tweelingbroer van Artemis (haar Romeinse naam is Diana), de godin van de jacht. Zowel bij de Grieken als bij de Romeinen was Apollo in de eerste plaats de god van de zon en het licht; vandaar zijn bijnaam Phoebus (stralende) Apollo. Daarnaast was Apollo ook de god van de herders en kuddes, de waarheid, het goede, het schone, de (dicht)kunst, de muziek en de culturele activiteiten, de profetie, medicijnen, de genezing en het recht. Apollo zorgde voor orde en rust en hield de rechtspraak in de hand. Hij was bovendien een vaardige oorlogsgod, die in staat was zijn pijlen over zeer grote afstand af te schieten. Als orakelgever openbaarde Apollo de wil van de goden. In het heilige Delphi, maar ook op tal van andere plaatsen, verkondigde hij via de orakelverklarende priesters zijn voorspellingen aan de mensen.

Apollo was een knappe god: lang van gestalte, goed gebouwd en met een fraaie haardos. Hij had vele liefdesavontuurtjes met zowel nimfen als sterfelijke vrouwen. Behalve zijn avonturen met vrouwen, hield de god er ook relaties met mooie mannen op na.

In het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden bevindt zich een beeld van Apollo. Het is een Romeinse kopie van een Grieks origineel. De zonnegod is hier geheel naakt weergegeven, met zijn linkerhand rustende op de omphalos (navel). Dit is een verwijzing naar de orakelstad Delphi, die door de oude Grieken als navel (middelpunt) van de wereld werd beschouwd. De omphalos ligt op een drievoet, eveneens en heilig voorwerp in Delphi. In zijn rechterhand houdt Apollo de lauwerkrans, gevlochten van laurierbladeren. Apollo staat in een klassieke contrapost-houding: zijn lichaam rust op het linkerbeen, terwijl het rechterbeen ontspannen naar achteren geplaatst is. Van het enigszins naar links afgewende hoofd vallen lange lokken tot op de schouders. Het beeld bevindt zich op een rechthoekige plint. Het standbeeld van Apollo is onder aan de hals gerestaureerd. Laat in de zestiende of vroeg in de zeventiende eeuw zijn de rechterarm, de krans, de linkerhand en pols, de onderbenen en de drievoet aangevuld. Ook de plint is niet authentiek.

Dit elegante kleine standbeeldje, dat zich eveneens in het Rijksmuseum van Oudheden bevindt, toont Apollo als een jonge god. Hij is geheel naakt weergegeven, op de bandelier van zijn pijlkoker na, die van zijn rechterschouder schuin over de borst naar zijn linkerzijde loopt. Apollo draagt een lauwerkrans in zijn lange, tot op de schouders vallende haar. Het hoofd is ietwat naar rechts gekeerd en benedenwaarts gericht.

Het beeld is in de hals gebroken geweest en later gerestaureerd. Van het lichaam ontbreken het gehele linkerbeen, het rechterbeen tot aan de dij, de schaamdelen en beide armen tot aan de biceps. Ook ontbreekt een deel van de neervallende haarlokken. De overige haren en de krans zijn licht beschadigd. De neus en een deel van de bovenlip zijn aangevuld. De oorspronkelijke houding van de armen en benen is niet goed meer vast te stellen.

Grieken | Relevante voorwerpen

Bezoek ons: