Prijsuitreiking 'Dichter bij de dingen'

8 oktober 2007

Prijs Dichter bij de dingenPrijs Dichter bij de dingen
Prijs Dichter bij de dingen 2Prijs Dichter bij de dingen 2

In de zomermaanden van 2007 liep in het Rijksmuseum van Oudheden het project 'Dichter bij de dingen'. In de Tempelzaal stonden negen vitrines met objecten uit alle collecties van het museum, gecombineerd met bijpassende gedichten. Voorts werden alle bezoekers opgeroepen om gedichten te maken bij objecten uit de collectie. Aan deze oproep werd goed gehoor gegeven, er kwamen tientallen gedichten binnen. De mooiste gedichten zijn op de website van het museum geplaatst. De jury, bestaande uit conservator Ruurd Halbertsma, communicatiemedewerker Ellis Buis en projectleider Marie-France van Oorsouw koos als winnaar een gedicht van dichter Jan Smulders uit het Limburgse Eijsden.

Prijsuitreiking 

Op 4 oktober togen museumdirecteur Wim Weijland en Marie-France van Oorsouw naar Eijsden  om Jan Smulders persoonlijk met zijn prijs te feliciteren. Bij de prijsuitreiking was ook een verslaggeefster van de lokale televisie aanwezig. De prijs bestaat uit een mooi vormgegeven versie van het gedicht met een foto van het object. Bovendien mag de winnaar met zijn gezelschap een exclusief bezoek brengen aan de tentoonstelling 'Schitterend sieraad'.

Zeven eeuwen later

Jan Smulders maakte een gedicht bij de doopvontschelp uit de collectie oude Nabije Oosten. Hij noemde het 'Zeven eeuwen later'. Het luidt als volgt:

En misschien ooit later
met water gevuld:

om een kind naam te geven
voor zijn hele leven.

Waaierend als de vleugels
van een engel

die hem bijblijft,
als zijn naam.

Jan gaf aan geraakt te zijn door de functie en de symboliek van de schelp. Hij deed hem denken aan de schelp waarmee zijn eigen kinderen destijds gedoopt waren. Deze emotie heeft hij weergegeven in het gedicht. Uit het juryrapport:

... Hij brengt prachtig onder woorden welke gedachten de doopvontschelp bij hem oproept en maakt de lezer daar deelgenoot van. Op creatieve wijze weet hij daar ook de functie van de schelp in te verweven.
Het taalgebruik in het gedicht is tegelijk poëtisch en helder. Door het terugbrengen van de taal tot de essentie is het ontegenzeggelijk een gedicht. Knap is het dat de woorden daarbij niet aan kracht inboeten, maar juist sterker worden in die eenvoud...

Zeer te spreken

Jan was zeer te spreken over de wijze waarop vormgever Chiel Veffer zijn gedicht in beeld heeft gebracht. Ook het andere deel van de prijs, het bezoek aan de tentoonstelling 'Schitterend Sieraad', bleek zeer op zijn plaats, omdat de vrouw van Jan zelf sieraden ontwerpt en maakt. Jan maakt daar dan weer gedichten bij; voorwaar een creatieve familie! Als Jan binnenkort met zijn gezelschap naar het museum komt, zal hij de doopvontschelp overigens niet kunnen bewonderen, omdat die momenteel in bruikleen is bij het Institut du Monde Arabe in Parijs.